Betovergrootmoeder Haasje Spaargaren

Een klein verhaaltje over onze betovergrootmoeder Haasje Spaargaren (26-2-1807 – 23-2-1875)

Zij was de schoonmoeder van Neeltje Spaargaren-Koomen, die de bijnaam ‘Stoppie’ zou krijgen.

Haasje Spaargaren huwde de visser Albert Spaargaren op 7 augustus 1842 en er was dus sprake van een ‘Dubbeloppie’, zoals dat in die tijd genoemd werd. (gemeenschappelijke voorouders, een eeuw eerder)

Gelukkig heb ik verder geen dubbeloppies in de rechte lijn naar de eerst vermelde Spaargaren, Jan Jansz,die op 16 maart 1607 een stuk land in Burgerveen kocht, kunnen vinden.

Terug naar Haasje, onze betovergrootmoeder, dochter van Poulus Spaargaren, visser, en Grietje Vreeken……! Haasje kreeg op 30 december 1808 een broertje, Jan, die militair werd en over deze Jan is het volgende verhaaltje bekend:

Tijdens de Belgische Opstand bleef de Citadel, de stadsvesting van Antwerpen in Nederlandse handen.

Bevelhebber Chasse was daar met een aantal soldaten gelegerd, waaronder de broer van onze betovergrootmoeder, broer Jan en zijn neef, ook Jan, de ijzersmid van Aalsmeer.

In 1832 werd de Citadel belegerd door een Frans leger, dat de Belgen steunde.

Tijdens deze belegering en de daaropvolgende inname sneuvelde 500 man, waaronder Jan Spaargaren.

Dit artikel kan ik aanvullen met nog wat gegevens, gevonden bij Jan Spaargaren, de ijzersmid.

De broer van onze Haasje stierf in de strijd (1831/1832) op 8 December 1832 en drie weken later werd Jan, de smid, als krijgsgevangene meegenomen naar Frankrijk.

Op 9 juni 1833 werd hij uit de krijgsgevangenschap ontslagen en voor zijn verdiensten kreeg hij de medaille voor de moedige strijd om de Citadel van Antwerpen.

Tot zover dit stukje Spaargaren-geschiedenis!

Kort na het beleg van de Citadel in Antwerpen.

Overgave van de Nederlandse bezetting.

Schilderij van Ferdinand de Braekeleer.

Er is veel terug te vinden op het internet, oa dit artikel. De broer van onze betovergrootmoeder, die dus op 8 december 1832 stierf bij de strijd om de Citadel, ligt waarschijnlijk op een begraafplaatsje in Ginneken Noord Brabant.

De overblijfselen van de gevallenen werden netjes door de Belgen in 1871 opgegraven en teruggegeven aan Nederland.

Dit verhaal over de broer van mijn betovergrootmoeder brengt me op een idee om ook eens naar de andere familienamen te kijken van de dames die met onze voorvaderen huwden, tenslotte waren zij net zo belangrijk, door kinderen te baren en ook hun genen door te geven aan het nageslacht…zoals broer, neven en nichten en ikzelf.

Het begon zo’n beetje bij Jan Spaargaren, die ergens tussen 1575 en 1650 in Burgerveen woonde en visser was, met het grote Haarlemmermeer voor de deur…! Hij huwde Maritgen Claesdr.

Er volgden nog 3 generaties Jan Spaargaren en allemaal waren ze visser. De namen van hun vrouwen waren Jannetgen Elemansdr., dan de eerste dochter van Pieter Jansz. Eveleens. De 4e Jan op rij trouwde 3 maal, de namen van de vrouwen zijn helaas onbekend.

Dan volgen nog eens 5 generaties Spaargarens, die visser waren:

Cornelis Spaargaren gehuwd met Antje Jacobs Buyzer. Deze dame stierf op 13 febr. 1750

Jan Spaargaren gehuwd met Antje Jans Roemer, gestorven op 21 januari 1799

Cornelis Spaargaren gehuwd met Geertje Dirks Roemer ( 28-11-1779 – 11-10-1855)

Albert Spaargaren gehuwd met Haasje Spaargaren ( lees verhaal hierboven) (26-2-1807 – 23-2-1875)

Jacob Spaargaren ( de laatste visser) gehuwd met Neeltje Koomen (16-3-1852 – 19-3-1928)  Jacob verdronk op jonge leeftijd en liet zijn vrouw Neeltje met een groot gezin achter…!

Albert (onze opa) Spaargaren, gehuwd met Krijntje Maarsen (19-11-1874 – 12-11-1937)

(daarna dochter Hazina Spaargaren ( 7-11-1908 – 16-4-2003) gehuwd met m’n vader Jaap Mantel)