’n Appeltje eten
En dat moet U weten
Is niet te versmaden
En ten zeerste aan te raden
Elke dag
Die god me geven mag
Eet ik dit sappig klein rond fruit
En de huismerel bedankt me met mooi gefluit!
Pierewiet
Zingt dan heus het hoogste lied
Al zie ik de vogel niet
Het klokhuis belandt in het gras
En de merel is in z’n sas
Ik kan me zeer plezieren
Met liefde voor de dieren…!
Kreeg onlangs deze foto binnen….en moest toen onmiddelijk denken aan mijn dagelijkse appeltje!
Nog wat anders…vandaag waren Kiki en ik op het eiland op de poel en ik kreeg weer een intens contact met een vlinder, een mooie oranje ‘Kleine Vos’…!
Zoals ik al vaker bij mij in de tuin had beleefd, gebeurde vandaag weer… hij landde op m’n knie en ik liet hem heel voorzichtig op de top van m’n wijsvinger stappen…daarna haalde ik hem vlak voor m’n neus en bekeek hem nauwkeurig, terwijl hij z’n lange voelspriet over m’n vinger liet gaan.
Hij was niet meer bij me weg te slaan…. steeds kwam hij terug, dan landde hij weer op m’n borst of m’n voorhoofd en vervolgens stapte hij weer op m’n vinger. Ik kon zelfs cirkels maken, zonder dat hij wegvloog…verbazingwekkend!
