In 1973 was ik op zakenreis in Noorwegen. Na Oslo, Fredrikstad, Stavanger, Bergen, Trondheim, Bodoe (zie foto) bezocht te hebben, was Tromsoe aan de beurt.
In deze in het uiterst noordelijk gelegen stad had ik een zeer goede relatie, een grote kweker, waar ik een heel goede band mee had.
Toen hij wist, dat ik hem kwam bezoeken, liet hij mij weten, dat dat zeer goed uit kwam, want dan kon ik kennis maken met z’n zoon, die de kwekerij en bloemenimportzaak van zijn vader ging overnemen.
Vader Stroem was aan de telefoon heel open over z’n zoon Einar geweest en had me laten weten, dat hij er een hard hoofd in had, dat z’n zoon, die als een playboy leefde en aan extreme sporten deed, de zaak ging overnemen, maar het was niet anders…..!
Einar, was niet dom, had goede scholen doorlopen, maar had nog nooit een hand uitgestoken op de kwekerij.
Na z’n studie ging hij met z’n zeilschip een wereldreis maken…! Tijdens z’n studietijd deed hij aan para sailing, skieen, waterskieen,bergbeklimmen, diepzeeduiken, parachutespringen en hij had z’n vliegbrevet gehaald.
Maar nu was het tijd, dat hij z’n oude vader ging vervangen….! Ik was zeer benieuwd naar deze sportieve playboy…. ik moest op goede voet met hem komen, om de zaken, die ik altijd met z’n vader had gedaan, te kunnen voortzetten.
Hier op de foto was ik nog in Bodoe, onbewust van het avontuur, dat ik met m’n nieuwe jonge relatie zou beleven….! Hij haalde me op van het vliegveld en het ijs was al heel gauw gebroken…… Hij kletste de oren van mijn hoofd en alles liep op rolletjes.
Na z’n vader op de kwekerij bezocht te hebben en de zakelijke dingen besproken waren, stelde hij me voor een vliegtochtje boven de noordelijke fjorden te gaan maken…. in Einars eigen vliegtuigje, een Chesna, geloof ik. Ik vond het prima, al hoewel ik niet helemaal gerust was….! We reden naar een klein sport-vliegveldje, waar verder geen mens te zien was, maar waar wel een heel oud, gammel vliegtuigje klaarstond met versleten banden, grote roestvlekken, etc…. ik zei niets, maar ik dacht wel, als ik dat maar overleef. Het interieur was ook niet om naar huis te schrijven…!
We gingen foutloos, de lucht in… dat wel en het panorama was verbijsterend mooi, maar hij liet me niet lang genieten, de etterbak….., hij haalde de gekste dingen uit daar boven in de lucht en moeilijk te omschrijven…loopings, op z’n kop vliegen, de moter uitzetten en dan tijdens de verticale val naar beneden… de moter weer aanzetten, wat nog lukte ook!
Ik kwam er enigszins geradbraakt uit, maar was oh zo gelukkig, dat ik het er levend afgebracht had.
Einar werd een goede klant en de zaken liepen zoals ik gehoopt had, dat ze zouden gaan.
mooi verhaal. hou ik van.