Vriendschap in de tuin

In de tuin heb ik vrienden….. !

Als ik daar zit, komt er altijd een zwarte merel naar me toe….. vooral wanneer ik tegen hem praat. Ik heb hem ‘Pierewiet’ genoemd… ik geloof, dat hij al aan z’n naam gewend is…

Z’n vrouwtje is bruin en laat zich niet vaak zien…heeft het waarschijnlijk te druk met de kleintjes??

Ook vlinders heb ik veelvuldig in m’n tuin en 1 oranje, z’n naam weet ik niet…, komt rustig op m’n hand zitten….! Ik lok hem door m’n arm rustig vertikaal in de lucht te steken en m’n wijsvinger te spitsen….!

Als hij rustig neerstrijkt op de punt van m’n vinger, kan ik hem vlak voor m’n ogen houden en hem toespreken… ik hoop, dat hij oren heeft, anders zit ik voor niks tegen hem te kletsen….!

Volgens mij is het elke dag dezelfde vlinder, die me aardig en ongevaarlijk vindt…. maar helemaal zeker ben ik daar niet van.

Hij komt meestal aan fladderen met een vriendje, maar die moet niets van me hebben…en blijft op een afstand rondfladderen…!

Hier zit m’n vriendje de vlinder op een Pampusgras-spriet.

Hetzelde ritueel gebeurt bijna dagelijks met een libelle…..! Die strijkt eerst neer op m’n hoofd en wanneer ik m’n hand rustig naar hem toebreng, stapt hij er op en kan ik hem net als de vlinder dichtbij m’n gezicht vriendelijk toespreken..!

Misschien geloven mensen het niet maar ik heb ook vriendschap gesloten met een wesp…. eigenlijk weet ik niet of het echte wesp is. Hij is nl iets kleiner en kan helemaal stil voor m’n gezicht in de lucht staan….! Ik haal dan weer dezelfde truc uit en hou m’n hand met gespitste wijsvinger weer hoog in de lucht en zie de wesp als een helicopter op m’n vingertop landen.

Verleden jaar hadden we voor de tweede maal een nest met koolmeesjes aan de Plataan, dat echter weer geplunderd werd door een stelletje eksters, de boeven……, die hier ook hun domein in de buurt hebben. De natuur is mooi en je krijgt er nooit genoeg van….. maar soms gaat het er net zo rebels en terroristisch aan toe als bij ons in de ‘mensen’wereld!