12 jaar voor m’n geboorte in 1926 gingen mijn toekomstige moeder (links) Sientje en zuster Ko Spaargaren stappen in Amsterdam!
Mei 1920 trouwde Ko met Jo Hofman en werden de ouders van Ab Hofman, een vermaard Aalsmeers musicus, de gitarist en zanger van de Vrolijke Vrijbuiters.
Tante Ko werd bekend als een soort godmother van de familie, ze was lid van de blauwe knoop en beschermde de familie tegen drankmisbruik. Ook bekend, zelfs landelijk, werd ze als voorvechtster van Esperanto.
Van de 14 kinderen, was zij nr 3 en mijn moeder was nr.9
Jongere Sien trouwde in september 1933 met (vader) Jacob Mantel.
In Aalsmeer hadden de grote families bijnamen, om ze beter uit elkaar te houden. Zo waren er diverse families Spaargaren, die ver terug de zelfde voorouders hadden, maar recentelijk niet direct familie van elkaar waren.
Ko en Sien waren ‘Stoppies.’ De Naam ‘Stop"…. hoe is die ontstaan?
Mijn overgrootvader Jacob Spaargaren (31-7-1845 – 12-2-1888) was visser en verdronk op 42 jarige leeftijd, een vrouw en 5 kinderen achterlatend. De oudste was Albert, mijn opa, die later seringenkweker zou worden, bekend was in Aalsmeer, als mede oprichter van de CTAV, bestuurslid van TCC, het Tuinders-Crisis-Comite en voorzitter van het Weduwenfonds…hoe kon dat ook anders, wanneer je moeder zo jong weduwe was geworden…!
Dus even terug bij Jacob Spaargaren de visser. Hij was gehuwd met Neeltje Koomen, die dus op 35 jarige leeftijd weduwe werd. Haar vijfde kind Hazina Trijntje was 1 jaar oud. Mijn moeder zou later naar haar vernoemd worden. In die tijden was het moeilijk het hoofd boven water te houden en moeder Neeltje probeerde wat bij te verdienen door sokken te gaan stoppen voor de grote families van de Buurt (Uiterweg)……… en dat leverde voor deze familie en alle nakomelingen de naam ‘STOP’ op. Ik ben dus een halve ‘stop’!
De Mantels werden ‘lappiesmannetjes’ genoemd, is mij wel eens verteld en had te maken met de manufacturenverkoop van opa Klaas Mantel.
Zo dat was dus weer een stukkie familiegeschiedenis voor mijn eigen nakomelingen, als ze dit tenminste eventueel mochten lezen…..!


Hey Pa, dit vind ik echt leuk om te lezen. Mijn roots beginnen meer vorm te krijgen. Eigenlijk wel goed om bij stil te staan. Ook leuk om oma te zien, doet me wel wat.. ik mis haar steeds meer, gek he?
leuk om te horen, Ed…. en al praat ik niet vaak over mijn moeder, ze is nooit echt uit mijn gedachten!