Jacques Brel

Zaterdag 24 mei stond dit artikel over de boot van Jacques Brel in de Telegraaf.

In de zomer van 1963 had ik een korte ontmoeting met Brel op een terrasje van Juan les Pins Frankrijk.

De internationale vedette Jacques Brel zat aan een tafeltje achter ons.

Ik kwam er achter, toen ik de ‘garcon’ van het cafe vroeg een foto van Kiki (18) en mij (25) te willen nemen.

Ik vroeg Brel of hij bezwaar had….maar dat had hij niet en wees ook mijn verzoek om z’n handtekening niet af. (zie foto hieronder)

Zou zo’n handtekening nog wat waard zijn…… vraag ik me af.

De bladzijde uit mijn fotoalbum van 1963

Een simpelere handtekening heb ik nog nooit gezien…….!

Maar dat kan ook niet anders met een           4-letterige naam als ‘BREL"!

Nog iets over Brel:

Hij noemde zichzelf ‘een franstalige Vlaming’

Was in 1963 reeds wereldberoemd en zijn Nederlandstalige ‘Mijn Vlakkeland’ deed het in Nederland ook goed….! Ik was zelf niet zo’n Brel-liefhebber. Ne me quitte pas vond ik 1 van z’n betere nummers.

Brel liet z’n gezin met kinderen eind jaren 50 in de steek en voer in de jaren 60 met z’n zeilschip, inclusief geliefde naar het eiland Hiva OA.

In 1974 werd bij de kettingroker Brel longkanker ontdekt, waaraan hij in 1978 stierf.

Z’n actieve zangcarriere verliep zo’n beetje tussen 1960 en 1967, het jaar dat ik met m’n geliefde Kiki trouwde.