2x links op de muis aanklikken!
Gisteren avond pakte KCA, Kunst en Cultuur Aalsmeer uit met Funky Groove Jazz van
BERTHIL BUSSTRA en z’n kwartet.
Met schoondochter Bea, die bij mij aan de overkant woont, waren we op tijd rond kwart over 9 aanwezig in Bacchus en nestelden we ons met een drankje boven de band, waar we klaar zaten voor het muzikale geweld van Berthil Busstra, de zoon van de Aalsmeerse pianist Jan Busstra, broer van Marnix Busstra en zwager van Karin Bloemen…..!
6 B’s: BERTHIL BUSSTRA in BACCHUS, BEA met een BIERTJE en ik met een BACOOTJE!
Ik had er aanvankelijk een hard hoofd in, omdat ik bang was voor de funky groove jazz…. en voor mijn oren! Maar het werd inderdaad een intens swingend feest…!
En dat merk je vooral aan ledematen, die ongevraagd mee gaan doen…handen en benen! Niet stil te houden!
Moeder Busstra had heel lief een praatje met ons gemaakt en een waxinelichtje bij ons op tafel aangestoken en vader Jan Busstra kwam na afloop naar Beatrice, m’n schoondochter toe om haar te complimenteren…hij zei ‘ik heb genoten van jouw ‘genieten’!’
Fijn, dat BACCHUS er is…… en waarschijnlijk blijft!
Mooi verhaal! Mijn vader viel dood op straat neer op z’n 70ste. Natuurlijk een stukje ouder maar nog steeds veel te jong. Ik had weliswaar een ambivalente relatie met hem, maar het feit dat ook hij mijn kinderen nooit heeft gekend steekt. Zeker met deze dagen de gevoelens die u hier boven beschrijft bovendrijven…en dat is eigenlijk best prettig.
Fijne dagen toegewenst!
erg mooi beschreven eddie…en de foto’s maken de levensbeschrijving compleet. Een jonge jongen die opgroeide tot man in pak met aktentas die ook van de goede dingen in het leven hield. Kaarten, familie, sport en kinderen.
Mooi. mooi, mooi.
Hoi Pa,
Ben erg blij met dit stukje. Hoewel ik hem nooit ontmoet heb, ken ik hem toch. Hij is een deel van mij en daarom fijn om dit soort foto’s en teksten te lezen. Ik zal mijn jongens dit soort stukjes zeker meegeven zodat hun roots ook gaan leven. Leuk (en belangrijk)
Bedankt voor jullie reacties Edward en A-M
Pa
Wat een prachtig weblog en vooral ook dit artikel. Anna-maria maakte mij hierop attent. Het heeft mij op het idee gebracht een weblog voor mijn 80-jarige vader aan te maken. Voortaan kan hij dus zelf ook gaan posten (zie link). 1e Kerstdag heb ik hem hier mee verrast. De techniek vindt hij nog erg moeilijk, dus er zijn nog wat drempels te nemen, maar de interesse en wil om ’t te proberen is er volop. Hij schrijft op dit moment al heel veel verhalen over zijn familie en die van mijn moeder. Mooie verhalen over mensen, die niet meer leven en waarvan bijna niemand meer iets weet. Geweldig om dat via een weblog met anderen te kunnen delen.
Maar dat terzijde. Ik wil u graag bedanken voor de inspiratie hiertoe. En daarnaast vooral complimenteren met uw persoonlijke en schitterend opgebouwde blog. Mijn welgemeende complimenten!
Lieve Jannette, bedankt voor je mooie reactie en wat leuk voor je vader, dat hij z’n verhalen nu ook op zijn eigen site kwijt kan….en dat dank zij z’n lieve dochter!
Wat leuk om die onvergetelijke avond nog eens – op jouw manier beschreven – opnieuw te beleven!
Dank je wel.
Wanneer je kunt de dingen die je wilt voelen kunnen zeggen wat je voelt als dit is een zeer gelukkige tijd te voelen.