Informatie voor zijn achterkleinkinderen!
1914 10jr oud
Jaap Mantel, mijn vader.
20 december 1904 – 3 april 1960
Jaap Mantel (21 jaar) in 1926
1928
Jaap (23 jaar) met verloofde Hazina Spaargaren (19)
met (links) voetbalvriend Dirk Elenbaas en verloofde An (later eigenaars cafe Pontweg)
1930
Met zwager en kaartvriend Jo Hofman, gehuwd met zuster van mijn moeder, Ko Spaargaren.
Jaap 25 jaar
25 augustus 1939 vader Jaap 34 jaar
Nico’s verjaardag 3jaar (in auto), moeder Hazina met mij op schoot.
Links Tante Maatje Bol-Mantel met tante Menny Mantel-Baarsen. Verder nicht Elly in het kleine autootje, neef Maarten Bol op de autoped en nicht Marry Bol op de driewieler
1957 Vader Jaap op zakenreis voor M&M, nog niet bewust van de dreigende ziekte, ernstige bloedvaatvernauwing, waaraan hij op 3 april 1960 in het Olympisch Stadion in Amsterdam door een hartaanval zou sterven.
Vader Jaap hier 52 jaar
Oktober 1959
Vader Jaap(54) hier in z’n kantoor met compagnon Jan van Maanen.
De laatste foto van Pa…..!
Hier lijkt hij afscheid te nemen….!
Het is slechts enkele weken voor zijn dood, maart 1960. Een dagje uit vissen met zoon Nico, mijn broer op het Naarder Meer. Ik verbleef in Stockholm Zweden om de zweedse taal machtig te worden….
Vader is 55 jaar.
Op zondag 3 april 1960 ging vader met m’n broer Nico en m’n moeder naar het Olympisch Stadion in Amsterdam voor de interland-wedstrijd Nederland-Bulgarije. Moeder ging nooit mee…., maar dit keer dus wel, heel vreemd eigenlijk……
Op de lange wandeltocht van de auto naar de plaatsen op de tribune, had pa vreemde pijnen in z’n borst, wat hij min of meer verzweeg. Ook vreemd was, wat m’n broer me later vertelde, dat vader het stadion middendoor over het veld wilde oversteken…Waarschijnlijk had hij zoveel pijn in z’n borst, dat hij het niet zag zitten om de voor hem enorme omweg om het stadion heen te maken. Wat hij wilde kon natuurlijk niet…!
Op de tribune kwam hij weer wat tot rust en toen hij moeder een stukje voorlas uit het programma, viel hij midden in een zin plotseling tegen moeder aan…en stierf.
Ik was er niet bij door mijn verblijf in Zweden, dus ik heb alles van horen zeggen, maar het moet vreselijk geweest zijn. Toen vader van de tribune weggehaald werd naar een locatie onder de tribune gebeurde er nog iets vreemds, dat ik pas deze zomer van mijn broer te horen kreeg…. Toon Hermans stond bij m’n vader en zei tegen m’n broer, die nog hoop had, dat ze hem konden redden…’Het is niet best, jongen, het is over…!’
Toen m’n broer me het verschrikkelijke nieuws over de telefoon vertelde, was ik helemaal in shock….heb half Stockholm in tranen rondgedoold. Dat ik niet, in die verdwaasde stemming, onder een auto ben gelopen, is een godswonder…! Daarna was het snel wat spullen bij elkaar pakken en het eerste het beste vliegtuig naar Amsterdam nemen. Ik kon en wilde het niet geloven, totdat ik m’n overleden vader met m’n eigen ogen kon zien…!
Hij was een geweldige vader geweest, stond midden in het leven, het familie, zaken -en verenigingsleven, was enorm sociaal en sportief,voor ons heel lief en betrouwbaar en hij bekleedde vele funkties in het verenigingsleven in Aalsmeer.
Bij menig Aalsmeerder stond hij bekend als ‘Jaap-sigaartje-cigaretje, omdat hij wie dan ook een sigaar of cigaret aanbood…., niet wetende, dat dat slecht was en is voor de gezondheid! Altijd had hij snoep bij hem om aan kinderen uit te delen….rang, king pepermunt, drop, kauwgum, etc. Hij had altijd een bruine tas aan de stang van z’n oude fiets hangen met de lekkernijen voor oud en jong Aalsmeer.
In een fotoboek van 1975 van voetbalverening Aalsmeer (VVA) werd hij uitgebreid geprezen voor zijn verdiensten voor de voetbal in Aalsmeer.
Morgen
zou hij 104 jaar geworden zijn…. hij werd helaas slechts 55!
Hij heeft z’n kleinzoons Jacco, Edward en Nick en de achterkleinkinderen nooit kunnen aanschouwen….hij was gek op kinderen.
Wat zou hij trots geweest zijn op Jeroen en Bart, kleinzoons van Nico en Arthur, Max en Alex, kleinzoons van mij, die allemaal voetballen en hoe….!
Links op de muis 2x aanklikken om de tekst te kunnen lezen.
Wat zou vader Jaap die gasten verwend hebben…..!
Mooi verhaal! Mijn vader viel dood op straat neer op z’n 70ste. Natuurlijk een stukje ouder maar nog steeds veel te jong. Ik had weliswaar een ambivalente relatie met hem, maar het feit dat ook hij mijn kinderen nooit heeft gekend steekt. Zeker met deze dagen de gevoelens die u hier boven beschrijft bovendrijven…en dat is eigenlijk best prettig.
Fijne dagen toegewenst!
erg mooi beschreven eddie…en de foto’s maken de levensbeschrijving compleet. Een jonge jongen die opgroeide tot man in pak met aktentas die ook van de goede dingen in het leven hield. Kaarten, familie, sport en kinderen.
Mooi. mooi, mooi.
Hoi Pa,
Ben erg blij met dit stukje. Hoewel ik hem nooit ontmoet heb, ken ik hem toch. Hij is een deel van mij en daarom fijn om dit soort foto’s en teksten te lezen. Ik zal mijn jongens dit soort stukjes zeker meegeven zodat hun roots ook gaan leven. Leuk (en belangrijk)
Bedankt voor jullie reacties Edward en A-M
Pa
Wat een prachtig weblog en vooral ook dit artikel. Anna-maria maakte mij hierop attent. Het heeft mij op het idee gebracht een weblog voor mijn 80-jarige vader aan te maken. Voortaan kan hij dus zelf ook gaan posten (zie link). 1e Kerstdag heb ik hem hier mee verrast. De techniek vindt hij nog erg moeilijk, dus er zijn nog wat drempels te nemen, maar de interesse en wil om ’t te proberen is er volop. Hij schrijft op dit moment al heel veel verhalen over zijn familie en die van mijn moeder. Mooie verhalen over mensen, die niet meer leven en waarvan bijna niemand meer iets weet. Geweldig om dat via een weblog met anderen te kunnen delen.
Maar dat terzijde. Ik wil u graag bedanken voor de inspiratie hiertoe. En daarnaast vooral complimenteren met uw persoonlijke en schitterend opgebouwde blog. Mijn welgemeende complimenten!
Lieve Jannette, bedankt voor je mooie reactie en wat leuk voor je vader, dat hij z’n verhalen nu ook op zijn eigen site kwijt kan….en dat dank zij z’n lieve dochter!
Op 4 de Kerstdag klinkt Elvis óók heerlijk!!
Have a nice day.
Gonke xxx
Heeee Gonke, Elvis klinkt zelfs lekker in de zomer!
Wanneer je kunt de dingen die je wilt voelen kunnen zeggen wat je voelt als dit is een zeer gelukkige tijd te voelen.