1934 Een trotse opa Stop met 2 van zijn kleinkinderen links Allie en rechts Appie.
Opa Albert Spaargaren hier op 58 jarige leeftijd met mijn 2 neven Allie van Bommel en Appie Tuning.
Locatie wat nu Uiterweg 196 is, tegenover Topsvoort, naast Gerard Joling.
Hij zou er nog veel kleinkinderen bij krijgen, oa mijn broer en ik en nog enkelen na zijn dood.
Na mijn geboorte in Maart 1938 stierf hij enkele maanden later op 62 jarige leeftijd, zijn vrouw Krijntje na haar overlijden op 12 november 1937, volgend.
De innig geliefde Albert Spaargaren werd niet alleen door zijn grote familie op handen gedragen, maar ook daar buiten…..!
Speciaal voor m’n neven en nichten zal ik de mooie woorden uit de Meerbode van Vrijdag 20 mei 1938, een week na de dood van onze opa hier weergeven:
Zoo er dan ooit van iemand met recht getuigd kan worden, dat hij een welbesteed leven achter de rug heeft en dat hij arbeidde zoolang het dag was, dan kan dit in oprechtheid van SPAARGAREN gezegd worden.
In de aula, waar de kist gedekt met een vijftal kransen werd opgebaard, is door een vijftal personen het woord gevoerd.
Allereerst werd het woord gevoerd door de heer Ald.Eveleens Sr., namens het WEDUWENFONDS UITERWEG, waarvan SPAARGAREN voorzitter was.
Uit de rede kwam zeer duidelijk uit, dat juist SPAARGAREN voor ’t WEDUWENFONDS de juiste man op de juiste plaats was.
De heer P. van der Meer, wethouder, sprak namens het TUINDERS-CRISIS-COMITE, waarvan de heer SPAARGAREN bestuurslid was, ongeveer als volgt:
Treurende familie SPAARGAREN, het zij mij vergund namens het TCC een enkel woord te zeggen bij de doodsbaar van onzen vriend Albert Spaargaren.
O, zeker, hij was reeds onze vriend voor hij zitting nam in ons comite, maar de vriendschapsband is nadien toch zeker nog enorm versterkt.
Want het was nu eenmaal zoo: Albert Spaargaren meer te leren kennen, sloot in, hem meer te leeren waarderen…!
Gedurende den tijd, dat hij in ons comite zitting had – hij was gekozen in de plaats van wijlen den heer C.Keesen A.Wzn. – was hij de juiste man op de juiste plaats.
Zelf in hart en nieren kweeker zijnde en de moeite van het kweekersleven in niet geringe mate kennende, was het hem een lust door middel van het Crisiscomite wel te doen.
Hij kon zich zoo goed de zorg van den Kweeker voorstellen en bovendien begiftigd met een ruim hart, waardoor hij altijd weer opnieuw het goede in anderen trachtte te ontdekken, had het werk van het Tuinders Crisis Comite de volle liefde van zijn hart.
(aldus het stukje uit de meerbode 20-5-1938 in een stijl, die nu anno 2009 amper nog door jeugdige Aalsmeerders te volgen is!)
He opa ik ga naar Bakkum.
Ik ga niet naar alax wand ik wauw niet met de vader van dillen mee Zullen we sammen voetballen op het voetbalveld. Saamen met Max en Alexander.tot zoo opa dedie