Het is allemaal zo dubbel…..!
De zon scheen uitbundig……maar het was de dag, dat we m'n broer naar z'n eindstation in Driehuis (Velsen) moesten brengen….!
Het werd een schitterend mooie uitvaart…..maar hoe kan zo iets droevigs 'mooi' zijn….?
Het is allemaal zo dubbel!
Maar m'n dierbare…, voor zo lang mijn leven duurt, in het hart gesloten, broer, verdient zo'n prachtige uitvaart……maar nogmaals het is allemaal zo dubbel….. hij verdiende hier nog te zijn… hij genoot nog zo van het leven….! Daarom vocht hij, ondanks de enorme pijnen, tot het laatst aan toe….!
En het leven gaat door….of er niets aan de hand is….. De machteloosheid tijdens zijn ziekte, de leegte na zijn dood…ik voel me geamputeerd….. maar het gekke is, dat je toch weer met je weblog aan de gang gaat…. hoe je je ook voelt!
Ik begin met een fotoserie….! (binnenkort)
