Ik voel me gehalveerd….!
Deze foto werd verledenjaar nog van ons samen genomen….! Het is een onvoorstelbaar gemis….iemand, die ik zo door en door kende, 73 jaar lang, alhoewel ik me weinig kan herinneren van de eerste 5 jaar, maar dat is logisch en heel normaal! Hij was 2 en een half jaar ouder en stond me in maart 1938 bij de wieg op te wachten. We hadden dezelde DNA, dezelfde bloedgroep, dezelfde genen, ovrigens met kleine verschillen, maar dat maakte onze broederschap juist zo leuk…we vulden elkaar aan en waren ook sportieve rivalen in sport en spel!
We gingen naar dezelfde scholen, in de jaren ’50 waren we beide in militaire dienst, we vertoefden beide na de diensttijd in het buitenland om vreemde talen onder de knie te krijgen, huwden in de jaren’60 en werkten zij aan zij in de bloemenexport….! Naar de voetbal (VVA) gingen we samen op de zondag, tennisten, biljartten, kaartten, scrabblelden, deelden dezelfde muzikale smaak met hier en daar een licht verschil, Nico hield meer van dixieland, ik meer van lichte jazz, in 1966 kochten we samen een eiland op de poel, dat we tot voorjaar 2010, 44 jaar lang samen bezochten, met onze families natuurlijk, grasmaaien, wieden, snoeien deden we daar samen met plezier….!
Aan deze zomer heeft m’n broer weinig gemist met het overvloedige regenen in juli en augustus. Maar de lol… het kaarten met een drankje erbij is niet meer wat het was…….! Ik schreef eerder, dat ik me geamputeerd voelde, maar een betere omschrijving is ‘GEHALVEERD’!
